|
|
W społeczności arabskiej uprawianie miłości jest tematem tabu. Rodzice od wczesnego dzieciństwa wpajają w dziecko przekonanie o grzeszności seksu, a cała kultura otacza jednostkę atmosferą, która nieustannie jej o tym przypomina. W rezultacie segregacja płci oraz inne przepisy regulujące szczegółowo kontakty między mężczyznami a kobietami powodują, że seks staje się zasadniczym tematem zajmującym umysł.
Z powodu wysokiej kary wymierzanej za cudzołóstwo muzułmanin, który angażuje się w niemałżeński stosunek, bierze na siebie ogromne ryzyko.. takie ryzyko zwykle wystarczy, by zniechęcić każdego, kto logicznie jest zdolny do określenia konsekwencji swych czynów. Jednocześnie zaś kobietę, by chronić jej czystość, poddaje się różnego rodzaju zabiegom.. służy temu zasłona, izolacja i obrzezanie. Wspomniany werset Quranu (33:33), gdzie mówi się, by kobiety zostawały w domu, jest często cytowany na poparcie twierdzenia, że obowiązkiem kobiety jest strzec swego honoru i reputacji. Ten honor jest także honorem spokrewnionych z nią mężczyzn. Szaraf honor rodziny i jednostki, często identyfikowany z kontrolą kobiecego życia jest niezwykle ważny dla publicznej, społecznej tożsamości mężczyzny: brata, ojca, męża. W ramach dbałości o ów honor, kobieta musi być trzymana z dala od pokusy i powstrzymywana przed staniem się pokusą dla innych. Wszystko to powoduje, że przeciętny muzułmanin, chyba że mieszka w większym mieście, gdzie są prostytutki, nie ma seksualnego doświadczenia przed ślubem.
Jeśli dodać do tego, że przeciętny muzułmanin nie żeni się zbyt wcześnie (opłata za narzeczoną), okazuje się, że między osiągnięciem seksualnej dojrzałości a pierwszym kontaktem z kobietą mija wiele lat. Niektórzy arabscy myśliciele potępiają tradycyjne muzułmańskie zasady etyczne i nalegają na pełną akceptację zachodnich zachowań w tej dziedzinie. Obecna sytuacja jest bowiem niezwykle stresująca dla młodych ludzi: miłość jest co prawda zakazana, ...ale radio i telewizja dzień i noc nadają piosenki o miłości. Obie płcie są popychane wzajemnie ku sobie, ale przez system zakazów są jednocześnie powstrzymywane od angażowania się w nielegalne przyjemności seksualne. Pozamałżeńska miłość jest zabroniona i odczuwa się przed nią strach, ale mimo to jednocześnie pragnie się jej. Jakiekolwiek publiczne przejawy intymności są dla muzułmanina godne potępienia. W tradycyjnym arabskim społeczeństwie mąż i żona nie marzyli nawet o wspólnym spacerowaniu ulicą, nie mówiąc już o trzymaniu się pod ramię lub za ręce. Pod wpływem westernizacji reguły te zaczęły się nieco zmieniać, zachodni sposób zachowania zaczął być akceptowany coraz szerzej w świecie islamu. I choć znaczna część muzułmanów pragnęłaby nieco większej swobody obyczajowej, to jednak większość z nich szanuje tradycję dziś w wielu krajach mężczyzna może chodzić z żoną pod rękę, jest to jednak jedyny sposób okazania uczuć, na jaki para może sobie pozwolić publicznie. Całowanie się na ulicy czy siadanie sobie na kolanach w autobusie jest już niemożliwe. Takie zachowanie byłoby uznane za niemoralną publiczną demonstrację intymności.
|
|
